Παραστάσεις Αφήγησης για Παιδιά

      Οι παραστάσεις αφήγησης είναι για τα παιδιά μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Επιτέλους ένας ενήλικας που γνωρίζει την γλώσσα τους και μπορούν να συνεννοηθούν! Κάποιος που μπορεί να απευθυνθεί στον πανάρχαιο εαυτό τους και να τους μιλήσει στην μόνη γλώσσα που κατανοούν, την συμβολική γλώσσα των ονείρων. 

 

      Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και κάθε παρέα μοναδική κι ο Στέλιος Πελασγός επιλέγει παραμύθια ανάλογα με τις ανάγκες, τις ελπίδες και του φόβους του καθενός, ανάλογα με τις εμπειρίες και τις δυνατότητες τους. Τα παιδιά δεν είναι παθητικοί θεατές αλλά ουσιαστικοί συμμέτοχοι σε μια τέχνη απλή και ταπεινή που γίνεται μαγική μόλις προστεθεί η προσωπική ευαισθησία και φαντασία του κάθε μέλους της αφηγηματικής κοινότητας. Με τις λαϊκές ιστορίες του Πελασγού τα παιδιά συνδέονται με το κοντινό παρελθόν των παππούδων τους αλλά και το απώτατο παρελθόν των μυθικών πρόγονων τους. Απλώνονται προς το άδηλο μέλλον των δικών τους παιδιών και εγγονιών στα οποία με την σειρά τους θα διηγηθούν τις ιστορίες που άκουσαν χαρίζοντας τους ψυχική ρίζα και ταυτότητα.

 

 

Παραστάσεις αφήγησης σε σχολεία

 

      Η τέχνη του παραμυθά είναι μια τέχνη ταπεινή. Αρκούν δυό λέξεις, μια χειρονομία, ένα χαμόγελο για να ολοκlληρωθεί μια πολύτιμη αισθητική εμπειρία. Δεν χρειάζεται θέατρα, σκηνικά και μηχανήματα. Δεν χρειάζεται παρά ψυχική και πνευματική συγκέντρωση και διαθεσιμότητα. Εγγύτητα, ημίφως, ησυχία. Μια σχολική αίθουσα εύκολα μετατρέπεται. Σβήνουν τα φώτα, καλύπτονται τα τζάμια με μπλε χαρτί, τραβιόνται στην άκρη τα θρανία και στην μέση απλώνονται στρωσίδια. Τα παιδιά κάθονται, γέρνουν ή ξαπλώνουν, αγκαλιασμένα ή μοναχικά. Μπροστά τους ένα -δυό αμπαζούρ τονίζουν με τις σκιές τους τις χειρονομίες του παραμυθά και τα όργανα του μουσικού. Τα παιδιά ιδανικά θα πρέπει να είναι γύρω στα 50 για τις μικρές τάξεις και 80 για τις μεγαλύτερες. Έτσι σε μια μέρα μπορούν να πραγματοποιηθούν 3 παραστάσεις αφήγησης για ένα μέσο σχολείο 250 μαθητών και κάθε ηλικιακή ομάδα να ακούσει διαφορετικές λαϊκές ιστορίες και μύθους, ανάλογα με την αντίληψη και τις προτιμήσεις της.

 

 

Το παιδί που έγινε ψάρι.   

Το φεγγάρι στον Κάτω Κόσμο

Εργαστήρια προφορικής λογοτεχνίας και αφήγησης για παιδιά δημοτικού σχολείου

Στις τακτικές τους συναντήσεις με τον παραμυθά τα παιδιά μέσα από ομαδικά παιχνίδια και δραστηριότητες, μαθαίνουν να φροντίζουν και να καλλιεργούν τον προφορικό τους λόγο. Χτίζουν με τα λόγια μια όμορφη και σταθερή γέφυρα για να περάσουν απέναντι στην πλευρά του γραπτού λόγου. Έτσι εκφράζονται και παίζουν ελεύθερα και με τους δύο.

Πρόληψη χρήσης εξαρτητικών ουσιών μέσα από τα λαϊκά παραμύθια

Τα τελευταία πέντε χρόνια εφαρμόζεται στην Κύπρο το πρωτότυπο πρόγραμμα πρόληψης μέσω της προφορικής αφήγησης και των λαϊκών παραμυθιών το οποίο έχει δημιουργήσει ο Στέλιος Πελασγός. Οι εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν εργαστήρια με παιδιά τελευταίων τάξεων του Δημοτικού σχολείου, παραστάσεις προφορικής αφήγησης και ομιλίες σε δασκάλους και γονείς, διοργανώνεται από την Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών Κύπρου και το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου και έχει εφαρμοστεί παγκύπρια στις περιοχές Λευκωσίας, Πάφου, Λεμεσού και Λάρνακας.

Επίσης για δύο χρόνια ο Σ. Πελασγός συνεργάστηκε με την θεραπευτική κοινότητα " Η Αγία Σκέπη" δουλεύοντας με ομάδες πρώην χρηστών. Την πρώτη χρονιά παρουσίασαν το μονόπρακτο του "Δέντρα" και την δεύτερη την παράσταση αφήγησης "Με το μαύρο καράβι" στηριγμένη σε αφηγήσεις των μελών της ομάδας για το πέρασμα τους από τα ναρκωτικά συνδυασμένες με αποσπάσματα από την Νέκυια της Οδύσσειας, της καθόδου του Οδυσσέα στο Άδη. Με την τελευταία παράσταση το πρόγραμμα επεκτάθηκε με μεγάλη επιτυχία και στα μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων οι οποίοι παρακολούθησαν την παράσταση αφήγησης και συμμετείχαν στην συζήτηση που ακολούθησε.

Επαφή με την Τρίτη Ηλικία

Τα τακτικά εργαστήρια προφορικής αφήγησης που έχει δημιουργήσει ο Στέλιος Πελασγός στα ΚΑΠΗ Βόλου κάνουν συχνές αφηγήσεις σε δημοτικά σχολεία και στις βιβλιοθήκες των Γυμνασίων της περιοχής. Η νέα γενιά αποκτά την ευκαιρία να απολαύσει και να θαυμάσει την λεβεντιά, την σοφία, το χιούμορ και την χαρά της ζωής των γηραιότερων συνειδητοποιώντας παράλληλα τον μεγάλο πλούτο που κληρονομεί, τον ελληνικό λαϊκό πολιτισμό.